Wat is Glaucoom


Wat is glaucoom? Glaucoom (of groene staar) is een oogaandoening waarbij de druk in de

oogbol te hoog wordt.

Zonder behandeling loopt het oog dan ernstige schade op, met blindheid als gevolg.

Hier kunt u ons mailen.


Deel dit bericht.


Hoe herken je als eigenaar glaucoom?

  

Het begint meestal eenzijdig, waarbij het belangrijkste verschijnsel is roodheid van de bloedvaatjes om het oog, zichtbaar als het bovenooglid iets wordt opgetrokken.

In eerste instantie is juist niet het slijmvlies rood en opgezet, waardoor glaucoom zich onderscheidt van oog slijmvliesontsteking (conjunctivitis).


Daarnaast kan een blauwverkleuring van het hoornvlies optreden. De pupil staat wijd open, ook al schijnt men met een zaklamp in het oog. De hond heeft hoofdpijn en is veelal lusteloos. Aan de kant waar het glaucoom optreedt, is de hond op dat moment blind.

Glaucoom is een zeldzame aandoening en kan verward worden met zgn. conjunctivitis, dit is een veelvoorkomend slijmvliesontsteking van het oog, waarbij het slijmvlies rond het oog rood is en opgezwollen is en waarbij er vaak ook pus uit het oog loopt.

Deze aandoening is meestal onschuldig en eenvoudig te genezen.

 

Een tweede veelvoorkomende oogaandoening, die veel oudere honden ontwikkelen en die tot op zekere hoogte normaal is, is de grauwe staar, ofwel de ouderdomsstaar.

Hierbij wordt de lens (die zich achter de pupil van het oog bevindt) troebel, wat soms als blauwverkleuring zichtbaar is bij een bepaalde lichtval op het oog.

Het grote verschil met glaucoom is dat het dier zich volkomen normaal gedraagt en dat de verkleuring zich niet op het hoornvlies bevindt, maar duidelijk erachter in de lens.

  

In veel gevallen is glaucoom het gevolg van een aangeboren aanleg om glaucoom te ontwikkelen, het zogenaamde primaire glaucoom. Helaas is het vaak niet mogelijk om een eenmaal ontstaan glaucoom blijvend succesvol te behandelen.

Niet zelden ontstaat uiteindelijk ook glaucoom in het andere oog. Een secundair glaucoom kan zich ontwikkelen na trauma aan het oog, waarbij bijv. een inwendige oogontsteking (uveitis) zich ontwikkelt.

Ook sommige medicijnen kunnen glaucoom veroorzaken.

 

De medicatie van glaucoom bestaat uit het verlagen van de oogboldruk, dmv tabletten en vaak ook met behulp van oogdruppels. Afhankelijk van de reactie op de medicatie kan besloten worden of de medicatie wordt doorgezet of dat het oog voor de hond alleen maar een last is geworden en het dier beter af is zonder oog.

In het algemeen kan een hond die uiteindelijk helemaal blind is een goed leven hebben. Op zichzelf is blindheid meestal onvoldoende reden om het dier in te laten slapen. Het is uiteindelijk altijd wel noodzakelijk om iedere patiënt apart te beoordelen, steeds in overleg met de eigenaar die het meest deskundig is in hoeverre de hond een goed leven heeft.

 

Indien u vragen heeft kunt u hiervoor uiteraard bij uw dierenarts terecht.

Bron: Maja Pesman, dierenarts INFORMATIEblad Dierenkliniek De Haardstde / uitgave nr. 2 – 2005