Wat mogen honden eten, wat niet


Met de pot mee eten

Het is voor een hond niet gezond om veel dingen te eten die mensen ook eten. Het is geen voeding voor een hond en het is absoluut niet gezond.

Veel honden krijgen last van maagklachten en darmklachten, last van ontlasting en nog veel meer.

Het beste is gewoon voeding voor honden, zo weet je zeker dat je hond de juiste en voldoende voedingsstoffen binnen krijgt.

De meeste hondenbrokken zijn niet al te goed voor honden, rauw vlees wel.

Hier kunt u ons mailen.


Deel dit bericht.


Diner

Veel honden vinden dit erg lekker, het is steriel gemaakt en daardoor gemakkelijk te bewaren. Je moet het eten in water weken

voordat je het mag geven. Ook zijn er toegevoegde kleurstoffen in toegevoegd die de smaak lekkerder maken, maar dit is erg slecht voor honden, ze worden er onder andere veel drukker van dan normaal.

Wanneer diner te snel wordt gegeven, het nog niet goed geweekt is en in een te grote hoeveelheid gegeven wordt kan de hond een maagtorsie krijgen.

Er zitten ook erg veel granen in, dit is ook niet goed voor de hond omdat honden granen erg moeilijk verteren.

 

Blikvoer

Veel honden vinden dit erg lekker. Maar het bestaat uit 80% water, er zitten dus erg weinig voedingsstoffen in. Tandsteen wordt voor een groot deel veroorzaakt door het voeren van blikvoer. Er zijn ook weer verschillende stoffen toegevoegd dit absoluut niet goed zijn voor uw hond. Waaronder kleurstoffen, geurstoffen en smaakstoffen.

 

Brokken

Brokken: brokken zijn gemakkelijk, maar niet elke hond vindt het lekker. Er zit vaak erg weinig vlees in brokken, er zit vaak erg veel graan in brok, wat erg slecht is voor honden. Wanneer honden brokken eten hebben ze minder last van tandsteen, omdat ze moeten kauwen.

Door de toevoegingen kan tandsteen wel ontstaan, poets daarom af en toe de tanden of geef een kluif.

Brokken zijn alleen niet zo gezond als men denkt, er zitten enorm veel stoffen in die giftig zijn!

 

Rauwvlees

Vers vlees is het beste voor honden. Er zitten erg veel voordelen aan, het komt het dichtste in de buurt van wat wolven eten.

Er zitten geen toevoegingen bij en de hond kan het rauwe vlees goed verteren. Bang voor ziektes door rauw vlees hoef je niet te zijn, honden kunnen erg goed tegen rauw vlees.

 

Groenten

Met uitzondering van de sperzieboontjes (die even gekookt worden) worden alle groentes rauw gegeven en gepureerd.

 ·Bleekselderij

·Peultjes

·Aardappel, wel gekookt!

·Bietjes

·Paksoi

·Waterkers

·Tijm

·Andijvie

·Spinazie (niet te veel)

·Postelein

·Broccoli

·Bloemkool

·Boerenkool

·Rooie kool

·Groene Kool

·Chinese Kool

·Sla

·Komkommer

·Sperziebonen

·Snijbonen

·Verse doperwtjes met schil

·Courgette

·Spruitjes

·Witlof (zonder het bittere gedeelte onderaan)

·Gemberwortel

·Alfalfa

·Peterselie

·Pompoen

·Wortels

·Koolraap met blad

·Bietjes

·Selderie knol met blad.

 

Fruit

·Appel

·Peer

·Banaan

·Kiwi

·Sinaasappel

·Grapefruit

·Mandarijn

·Aardbei

·Bessen

·Frambozen

·Abrikozen

·Perziken

·Pruimen

·Mango

·Papaya

·Ananas

·Meloen.

 

Zaden en noten

Let op met het geven van noten, ze kunnen leiden tot nierproblemen en blaasgruis.

 

·Sesamzaad

·Pompoenzaad

·Zonnebloempitten

·Pijnboom

·Pepita's

·Walnoten

·Hazelnoten

·Amandel

·Paranoten

·Pecannoten.


Dit mogen honden niet eten

Als een huisdier iets eet of drinkt wat niet voor hem bestemd is, is het mogelijk dat het dier daarbij een vergiftiging oploopt.

Veel stoffen die wij in huis hebben zijn ongezond voor dieren. Huishoudproducten, planten, medicijnen en andere stoffen zijn al gauw verdacht, maar ook etenswaren die voor de mens geen enkel kwaad kunnen, zijn voor dieren soms gevaarlijk.

 

Hoe te handelen bij vergiftiging

Heeft uw dier iets verkeerds gegeten, laat het dan nooit zomaar braken. Bij diverse stoffen zorgt dit juist voor extra beschadiging van de slokdarm. Neem direct contact op met een dierenarts. Deze kan u vertellen of u zelf al iets kunt doen of dat u zo snel mogelijk naar de

praktijk moet komen. Houd indien mogelijk het verpakkingsmiddel van de opgenomen stof of het kaartje van de desbetreffende plant bij de hand zodat u de dierenarts precies kunt vertellen om welke stoffen het gaat.

Moet u uw dier toch laten braken, gebruik daarvoor dan nooit zout! Hij kan daardoor een zoutvergiftiging krijgen en zelfs overlijden. Uw dierenarts kan uw dier een injectie geven waardoor hij gaat braken.

 

Druiven en rozijnen

Waarom druiven en rozijnen giftig zijn voor honden is onbekend en ook de gevoeligheid lijkt sterk te variëren tussen honden. Er zijn

vermeldingen van een giftige werking vanaf ongeveer 20 gram druiven per kg lichaamsgewicht, bij rozijnen kan dit al vanaf 3 gram per kilo lichaamsgewicht zijn.

Braken en diarree zijn de eerste tekenen van vergiftiging met druiven of rozijnen en dit treedt meestal op in de eerste 6 tot 12 uur na de opname. Andere verschijnselen zijn sloomheid, niet eten, buikpijn, zwakte, uitdroging, veel drinken en rillen. Binnen 24 tot 72 uur na de opname kan acuut nierfalen ontstaan, met een daling van de urineproductie tot gevolg. Wanneer er geen urine meer wordt geproduceerd, zijn de vooruitzichten slecht en wordt meestal gekozen voor euthanasie.

Raadpleeg direct uw dierenarts als u vermoedt dat uw hond druiven of rozijnen heeft gegeten.

 

Uien, knoflook

Ui-achtigen bevatten bepaalde stoffen die uiteindelijk omgezet worden in zogenaamde ‘oxidanten’. Deze oxidanten kunnen de rode

bloedcellen beschadigen. De giftige stoffen in ui-achtigen kunnen niet onschadelijk worden gemaakt door verhitting of drogen, ook gedroogde of gebakken uitjes zijn dus gevaarlijk! Knoflook is voor honden wat minder gevaarlijk dan ui.

Als de rode bloedcellen eenmaal beschadigd zijn, krijgt het dier bloedarmoede en neemt het zuurstof transporterend vermogen van het bloed af. Honden zijn erg gevoelig voor uienvergiftiging: bij honden kan consumptie van 15 tot 30 g uien per kg lichaamsgewicht leiden tot verschijnselen. De verschijnselen van een vergiftiging beginnen vaak met braken en diarree. Symptomen van beschadiging van rode bloedcellen ontstaan meestal pas enkele dagen na opname en zijn sloomheid, minder uithoudingsvermogen, bleke tot bleekgele slijmvliezen,

rode tot roodbruine urine, een hoge hartfrequentie en een hoge ademhalingsfrequentie zowel in rust als bij inspanning. In sommige gevallen is een bloedtransfusie nodig.

 

Macadamianoten

Deze noten worden gegeten als snack en kunnen soms in koekjes en snoep zitten. Bij honden worden na het eten van deze noten nog wel

eens reacties gezien, meestal binnen 12 uur. De symptomen zijn zwakte (met name van de achterpoten), sloomheid, braken, een dronkemansgang en een hoge lichaamstemperatuur. De precieze oorzaak voor het ontstaan van vergiftigingsverschijnselen door het eten van macadamianoten bij honden is onbekend. In de meeste gevallen verdwijnen de verschijnselen vanzelf binnen 24 tot 48 uur en is er sprake van

een volledig herstel.

 

Xylitol

Xylitol wordt gebruikt als kunstmatige zoetstof in snoep, kauwgom, tandpasta en sommige producten voor diabetici. Bij honden heeft

xylitol een andere werking dan bij de mens. Het zorgt ervoor dat er veel insuline in de bloedbaan wordt vrijgegeven, waardoor de hoeveelheid suiker in het bloed flink daalt. Al vanaf een half uur na inname geeft dit symptomen als braken, zwakte en slapheid, toevallen, leverfalen en coma, waarna de hond kan overlijden. Als men de inname direct opmerkt, kan het zin hebben de hond te laten braken, maar alleen als er nog geen symptomen zijn. Door regelmatig kleine maaltijden te geven of een suikersupplement kunnen symptomen bij een kleine inname soms voorkomen worden, doordat op die manier de afname van de hoeveelheid suiker in het bloed wordt tegengegaan. Bel bij verdenking van

xylitolvergiftiging altijd de dierenarts, het kan nodig zijn dat de hond een infuus krijgt.

 

Paracetamol

Bij honden is paracetamol giftig vanaf zo’n 100 tot 150 mg/kg lichaamsgewicht. Er kan braken, diarree en sufheid optreden en er kan

leverfalen ontstaan. Bel bij vermoeden van paracetamolvergiftiging direct uw dierenarts, want alleen bij snelle behandeling is er kans op herstel. Er bestaat een antigif dat gebruikt kan worden bij paracetamolvergiftiging, namelijk acetylcysteïne. Deze stof moet tot twee dagen lang regelmatig gegeven worden.

 

Ivermectine

Ivermectine is een stof die gebruikt wordt bij de bestrijding van wormen, mijten en luizen bij runderen en schapen die geen melk geven, bij varkens en paarden, en bij katten voor bestrijding van oorschurft. Er zijn echter ook dieren die hier overgevoelig voor zijn, vooral een aantal

hondenrassen. Zij missen een enzym waardoor de stof in de hersenen kan ophopen. Dit is gevonden bij de Schotse Collie, Bearded Collie, Border Collie, Shelty, Bobtail, Australian Shepherd, Australian Cattledog, langharige windhondenrassen, de Witte Herder en de Duitse Herder. Ook jonge dieren zijn extra gevoelig. De symptomen zijn onder andere speekselen, braken, desoriëntatie, zwakte, schrikkerigheid, blindheid, grote pupillen en coma. Dit kan al binnen zes uur optreden. Ivermectine is niet meer geregistreerd als middel voor honden, maar

de hond kan deze stof ook binnenkrijgen door het eten van paardenmest van paarden die behandeld zijn tegen parasieten. Dit kan bij de gevoelige rassen vergiftigingsverschijnselen geven.

 

Muizen- en rattengif

In gif tegen muizen en ratten zijn zogenaamde coumarinederivaten verwerkt. Deze zijn erg giftig doordat ze de bloedstolling tegengaan. Bovendien werken ze lang. Vooral bij honden worden vergiftigingen gezien. Uiteraard is deze stof ook voor andere knaagdieren dodelijk. Het zorgt voor inwendige bloedingen. De dosering waarbij symptomen verschijnen, verschilt afhankelijk van het exacte middel. Neem daarom altijd contact op met uw dierenarts, behandeling is altijd nodig. Als antigif moet vitamine K1 worden gegeven, meestal tot vier weken

lang. Soms zijn andere stoffen verwerkt in rattengif, zoals strychnine en metaldehyde. Ook deze zijn gevaarlijk voor uw huisdier. Strychnine veroorzaakt nervositeit, stijfheid, toevallen met kramp, extreme stijfheid van de poten, een stijging van de lichaamstemperatuur en kan uiteindelijk tot de dood leiden.

 

Slakkengif

In slakken gif zit meestal metaldehyde verwerkt. Dit is erg giftig voor huisdieren, vooral voor honden. Verschijnselen bestaan uit speekselen, onrust, braken, ongecoördineerd bewegen, trillen, nystagmus (snelle bewegingen van de ogen), toevallen en een sterk verhoogde temperatuur. Neem onmiddellijk contact op met uw dierenarts als u denkt dat uw dier slakken gif binnen heeft gekregen. Alleen bij snel behandelen kan het dier weer herstellen. De behandeling moet minstens vier dagen worden voortgezet.

 

Antivries of koelvloeistof

Vergiftigingen door antivries of koelvloeistof komen voor. Alle dieren zijn gevoelig voor ethyleenglycol vergiftiging, maar honden zijn het vaakst slachtoffer. Antivries heeft een voor honden onweerstaanbare zoete geur en smaak. Ethyleenglycol wordt in het maag-darmkanaal snel opgenomen. In de lever wordt het omgezet in een oxalaat. In de nieren wordt dit geconcentreerd, waardoor calciumoxalaatkristallen ontstaan, die er neerslaan en de nieren beschadigen. Dit leidt meestal tot een levensgevaarlijke daling van de urineproductie. Verschijnselen, zoals braken, veel drinken, veel plassen, sloom en een dronkemansgang, treden bijna onmiddellijk na opname op. Omdat er bij een ethyleenglycolvergiftiging geen tijd te verliezen is, moet u direct contact opnemen met uw dierenarts. Het is namelijk zaak zo snel mogelijk

restanten ethyleenglycol uit de maag te verwijderen en met infusen te beginnen. Eventueel kan uw dierenarts u aan de telefoon vragen om uw dier thuis alvast alcohol (jenever of wodka) te geven, waarna u met spoed naar de kliniek vertrekt. Dit uiteraard alleen als uw dier volledig bij kennis is en goed kan slikken. De bedoeling hiervan is dat de lever de sterke drank gaat verwerken in plaats van de ethyleenglycol om te zetten in het schadelijke oxalaat.

 

Zout

Zout water kan tot zoutvergiftiging leiden, bijvoorbeeld bij honden die veel zeewater drinken. Symptomen ontstaan vaak snel na inname (30-60 min.) en bestaan uit braken, diarree, een ‘dronken’ gang, koorts, gevolgd door toevallen en coma. De vergiftiging kan behandeld worden

met behulp van een infuus. Voorkom dat uw hond veel zeewater drinkt door drinkwater mee te nemen en hem daar regelmatig wat van te geven als u naar het strand gaat.

NB: soms wordt bij vergiftigingen aangeraden een hond te laten braken. Doe dit nooit door hem zout te laten eten! Ook dan kan een zoutvergiftiging ontstaan.

 

Blauwalg

In de zomer wordt in zowel zoet als zout water soms blauwalg gezien. Dit vormt een dikke blauw-groene laag op het water. De bacteriën die dit veroorzaken produceren giftige stoffen die vooral het zenuwstelsel of de lever aantasten. Allerlei dieren kunnen hierdoor vergiftigd

worden, zoals honden en katten maar ook vogels, vissen en vee. Drinken van dit water of erin zwemmen kan bij leververgiftiging verschijnselen geven als braken, diarree, zwakte, shock, geelzucht en overlijden. Zenuwgiffen veroorzaken trillingen, sloomheid, toevallen, moeilijk ademen, blauw kleurende slijmvliezen en uiteindelijk kan het dier dood gaan. Laat uw huisdier dan ook niet zwemmen in of drinken uit water met algen.

 

Paddengif

Alle padden behorende tot de soort Bufo hebben achter hun ogen twee grote gifklieren zitten. Deze produceren een melkachtig, bijtend

secreet wat bij bedreiging uitgescheiden kan worden. De hoeveelheid gif die de padden produceren is afhankelijk van de soort en binnen de soort van de grootte van de pad. De hoeveelheid gif die de in Nederland voorkomende padden produceren is beperkt.

 

Klinisch beeld en behandeling

Als een dier een pad in de bek heeft gehad zie je met name lokale effecten. Deze bestaan uit heftige irritatie van de neus, lippen en slijmvliezen, mogelijk gevolgd door ontsteking. Speekselvloed, onrust, schudden met de kop en krabben aan de bek zijn uitingen van de irritatie. Ook kokhalzen en braken kan voorkomen.

Alleen bij kleine, oude of niet-gezonde dieren, én grote hoeveelheden ingenomen gif (bv door het opeten van de pad, of veel water drinken uit een bak waar de pad al dagen in zit) zouden eventueel algemene ziekteverschijnselen zoals maag-darmklachten met koorts, benauwdheid en coördinatiestoornissen kunnen optreden. Gemiddeld herstelden deze dieren binnen zes dagen. De behandeling bestaat simpelweg uit de bek goed uitspoelen, liefst met stromend water. Symptomen kunnen bij de hond 8 tot 12 uur aanhouden maar zijn over het algemeen mild en houden vanzelf op. Onrust en slecht of niet eten en drinken kunnen wat langer aanhouden. Meestal komt het wel weer goed, helaas niet altijd voor de pad.

(bron en met toestemming: G. Harms. Leonberger-zabri)